Menu

ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

liability

Γενική αστική ευθύνη, ευθύνη εργοδότου, ευθύνη προϊόντος

Ο βασικός νομοθετικός πυλώνας πάνω στον οποίο στηρίζεται το νομικό πλέγμα των ευθυνών (και κατ’ επέκταση και η ασφάλισή τους) είναι ο Αστικός Κώδικας (Α.Κ.), άρθρα 914-932 «…όποιος ζημιώσει άλλο παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει». Σε άλλα άρθρα του Α.Κ. και σε άλλα νομοθετήματα εξειδικεύονται οι διάφορες περιπτώσεις ευθυνών.

Ειδικά στις μεγάλες επιχειρήσεις, οι αξιώσεις από οποιοδήποτε είδος ευθύνης είναι και συχνότερες και μεγαλύτερες και θα μπορούσαν σε σοβαρές περιπτώσεις να κλονίσουν τη γενικότερη ευρωστία της επιχείρησης. Για το λόγο αυτόν, η ασφάλιση των διαφόρων ευθυνών που υπέχει μια μεγαλύτερη επιχείρηση αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο του συνολικού risk management που επεξεργάζεται.

Γενική Αστική Ευθύνη

Με το ασφαλιστήριο Γενικής Αστικής Ευθύνης η επιχείρηση καλύπτεται έναντι οικονομικών αξιώσεων τρίτων για ατυχήματα που θα συμβούν σε οποιονδήποτε τρίτο (ο οποίος δεν διατηρεί σχέση οικονομικής εξάρτησης με την ασφαλιζόμενη επιχείρηση) και θα οφείλονται αποκλειστικά σε αμελείς πράξεις ή παραβλέψεις της επιχείρησης κυρίως στους χώρους ή τις εγκαταστάσεις της.

Στην έννοια της “επιχείρησης” συμπεριλαμβάνονται οι “προστηθέντες” που είναι βασικά οι υπάλληλοι, εργάτες κλπ της επιχείρησης, αν και σε συμφωνία με την ασφαλιστική εταιρία μπορεί να συμπεριληφθούν και άλλα άτομα που εργάζονται για αυτήν με διαφορετική οικονομική σχέση.

Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι η Γενική Αστική Ευθύνη διαφέρει ουσιαστικά και δεν έχει σχέση με την Επαγγελματική Αστική Ευθύνη, η οποία βασίζεται σε διαφορετικούς νόμους και για την οποία έχουμε αναφερθεί αναλυτικά σε άλλο σημείο.

Οι καλύψεις που προβλέπει ένα ασφαλιστήριο Γενικής Αστικής Ευθύνης αφορούν στην αποζημίωση αξιώσεων τρίτων για

(α) σωματικές βλάβες ή απώλεια ζωής  (συμπεριλαμβάνεται και η χρηματική ικανοποίηση για ηθική βλάβη ή ψυχική οδύνη) και για

(β) υλικές ζημιές σε πράγματα ή ζώα ιδιοκτησίας τρίτων.

Στο ασφαλιστήριο ορίζονται τα ανώτατα ποσά κάλυψης ανά ζημιογόνο γεγονός καθώς και ένα επαρκές (ανάλογα με την δραστηριότητα της κάθε επιχείρησης)  ανώτατο συνολικό ετήσιο όριο ευθύνης της ασφαλιστικής εταιρίας για όλες τις ζημίες που μπορεί να συμβούν στη διάρκεια της περιόδου ασφάλισης.

Το κόστος της ασφάλισης είναι συνάρτηση των ποσών κάλυψης, της δραστηριότητας της επιχείρησης, του αριθμού των προστηθέντων, του ιστορικού ζημιών, τυχόν επεκτάσεων του συμβολαίου και βέβαια της εμπορικής πολιτικής κάθε ασφαλιστικής εταιρίας.

 

Η ασφάλιση της Γενικής Αστικής Ευθύνης είναι η πλέον διαδεδομένη στις επιχειρήσεις της αγοράς μας, έχει κατά κανόνα απλούς και τυποποιημένους όρους και αποτελεί ίσως το οικονομικότερο είδος ασφάλισης.

Σε κάθε περίπτωση όμως, ένα ασφαλιστήριο Γενικής Αστικής Ευθύνης δεν επαρκεί για την πλήρη κάλυψη όλων των ευθυνών μιας επιχείρησης και θα πρέπει να εξετάζεται η πλαισίωσή του και με πρόσθετες ασφαλίσεις για τις υπόλοιπες ευθύνες που υπέχει μια μεγαλύτερη επιχείρηση – ανάλογα πάντα με την δραστηριότητά της.

Ευθύνη Εργοδότου

Με το ασφαλιστήριο Ευθύνης Εργοδότου καλύπτεται η αστική ευθύνη της επιχείρησης υπό την ιδιότητά της ως εργοδότη, και κατά κανόνα, μόνο για τις υποχρεώσεις της όπως προβλέπονται στα άρθρα του Αστικού Κώδικα 657, 658 και 932.

Είναι σημαντικό να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό , ότι γενικά η εργατική νομοθεσία είναι από τις αυστηρότερες νομοθεσίες και το ίδιο ισχύει για τις κρίσεις των δικαστηρίων στα εργατικά ατυχήματα.

Η ασφάλιση αφορά στο έμμισθο εργατοτεχνικό και άλλο προσωπικό της επιχείρησης που ασφαλίζεται στο Ι.Κ.Α ή σε άλλο φορέα κύριας κοινωνικής ασφάλισης, για την περίπτωση σωματικών βλαβών ή θανάτου που θα προκληθούν αποκλειστικά και μόνο από ατύχημα κατά την εκτέλεση ή με αφορμή την εργασία και όχι από κάποια άλλη αιτία και που θα οφείλεται σε αμέλεια της επιχείρησης. Με δυο λόγια, η ασφάλιση αυτή αφορά αποκλειστικά εργατικά ατυχήματα, όπως τα ορίζει η νομοθεσία.

Στην έννοια του εργαζόμενου να συμπεριληφθεί και κάθε πρόσωπο που συνδέεται με την ασφαλιζόμενη επιχείρηση είτε με σύμβαση μίσθωσης έργου , είτε με σύμβαση παροχής υπηρεσιών, με τον όρο ότι στις περιπτώσεις αυτές θα συντρέχουν παράλληλα οι εκ του νόμου προϋποθέσεις που θα επιτρέπουν τη θεμελίωση ευθύνης της επιχείρησης ως εργοδότη έναντι των προσώπων αυτών.

  • στενή συνεργασία με το management για τυχόν μεταβολές, προσθήκες κλπ στη διάρκεια της ασφαλιστικής περιόδου και σχετική ενημέρωση της ασφαλιστικής εταιρίας
  • φροντίδα για την έγκαιρη καταβολή των ασφαλίστρων από την επιχείρηση προς τους ασφαλιστές
  • άμεση κινητοποίηση σε περίπτωση ζημίας και ενημέρωση της (ηγέτιδας) ασφαλιστικής εταιρίας, συνεχής υποστήριξη και συμπαράσταση στην ασφαλιζόμενη επιχείρηση, ιδίως σε περιπτώσεις αμφισβητήσεων, τριβών, διαπραγματεύσεων κλπ
  • έγκαιρη προετοιμασία των διαδικασιών για την ανανέωση της ασφάλισης

Δεδομένου ότι οι διαδικασίες για όλες τις ασφαλίσεις μιας επιχείρησης δεν διαφέρουν πολύ από τις παραπάνω, καταδεικνύει τον κρίσιμο και χρήσιμο ρόλο ενός έμπειρου και οργανωμένου ασφαλιστικού διαμεσολαβητή. Αυτό που δεν (επιτρέπεται να) κάνει μια μεγάλη επιχείρηση, είναι να διακινδυνεύει τους στόχους της παίρνοντας επάνω της κινδύνους που θα μπορούσαν να ασφαλισθούν.